Rekonstrukcja inspirowana autentycznym znaleziskiem archeologicznym z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalne naczynie pochodzi z poziomu 13, datowanego na pierwszą połowę XI wieku, i zostało odkryte na stanowisku I (wykopy I–V), w obrębie wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z okresem sprzed wykształcenia miejskiej sieci ulic i zwartej zabudowy.

Naczynie charakteryzuje się cylindrycznym wylewem oraz brzuścem zdobionym ornamentyką plastyczną. W dekoracji występują dwa rzędy linii falistej, pomiędzy którymi umieszczono trzy rzędy linii dookolnych. W miejscu przejścia brzucha w szyjkę widoczne są ukośne odciski, podkreślające rytm kompozycji i charakter miejscowego warsztatu garncarskiego.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Zachowany egzemplarz pozwala na czytelną obserwację proporcji oraz formy, typowych dla codziennej ceramiki użytkowej wczesnośredniowiecznego ośrodka. Układ zdobień i kształt naczynia wpisują się w tradycję zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego.

Na podstawie oryginału opracowano współczesną rekonstrukcję, zachowując proporcje i charakter ornamentu. Odtworzona forma pełni funkcję kubka praktycznego elementu wyposażenia, wiernie oddającego estetykę i użytkowy charakter naczyń z pierwszej połowy XI wieku.